ตอนวันที่ 8 พ.ย. นายปราศจากประสพ สุรัสวดี สมัยก่อนรองนายกรัฐมนตรี เขียนเนื้อความทางเฟซบุ๊ก แสดงความเห็นข้างหลังวันนี้มีความปั่นป่วนน้ำทะลักท่วมหลายจุดใน กทม. นนทบุรี และอีกหลายจังหวัด โดยกล่าวว่า

วันนี้น้ำหลากจลาจลไปหมด พวกคุณอยู่ที่แห่งไหนกัน (จ๊ะ) คุณครู ดร.โกร่ง (ศ.ดร.วีรพงษ์ รามางกูร) เพิ่งถึงอนิจกรรม นับเป็นความสูญเสียครั้งสำคัญในกลุ่มนักเศรษฐศาสตร์และนักคิดแผนระดับมหภาค และต่อกลุ่มบุคคลที่เชื่อในการทำประโยชน์เพื่อสาธารณะมากกว่าจะคิดถึงความแตกกันที่สังคมไทยมักผลิตขึ้นเอง (ถูกใจฝันร้าย)
ผมรู้จักกับคุณครูโกร่งเมื่อวัยเพียง 35 ในฐานะรองอธิบดี (กรมประมง) ที่เด็กที่สุดในประเทศ คุณครูอายุ 37 เป็นที่ปรึกษาท่านนายกฯเปรม ติณสูลานนท์ แล้วก็เป็นคณบดีคณะเศรษฐศาสตร์ที่ชายหนุ่มที่สุดเช่นเดียวกัน ท่านได้เข้ามาไตร่ตรองและเสนอแนะแผนการประมงหมู่บ้าน แผนปรับปรุงบ้านนอกยากจนข้นแค้นที่ผมดูแล ซึ่งแผนการนี้นับว่าประสบผลสำเร็จอย่างดีเยี่ยม จนกระทั่งมีการดำเนินงานอย่างสม่ำเสมอมาอีกเกือบจะ 15 ปี

จนกระทั่งเมื่อผมอายุ 65 ปี ด้อยกว่านายกฯจำต้องรับผิดชอบเรื่องน้ำของชาติ ท่านคุณครูโกร่งมาช่วยท่านนายกฯยิ่งลักษณ์ โดยเป็นประธานคณะกรรมยุทธศาสตร์เพื่อการปฏิสังขรณ์และสร้างอนาคตประเทศ ท่านบอกผมว่า น้ำหลากครั้งนี้พวกเรา suffer มากมายนะ จะแก้ไขแบบธรรมดาค่อยๆเป็น ค่อยๆไปคงจะไม่ได้ ได้หารือคงจะจำต้องกู้หนี้ยืมสิน แต่ต้องการหาจากภายในประเทศ สัก 350,000 ล้าน เพียงพอไหม แล้วต่อจากนั้นก็เลยถามผมว่า คิดทำเช่นไรบ้าง คงจะต้องมีเอกสารแนวทางออกมาก่อน แล้วต่อจากนั้นค่อยคิดให้ลึกลงไปในขั้นตอนการออกแบบพื้นฐานก็ตามใจ ผมก็บอกท่านไปว่า ได้หารือท่านนายกฯแล้ว คิดเช่นเดียวกันเลย ทั้งผองนี้ผมจะทำโดยใช้คณะผู้ที่มีความเชี่ยวชาญของไทยทั้งผอง จะไม่ว่าจ้างใครเลยด้วย จำได้ว่าท่านก็หัวเราะดังๆตาม style ของท่าน ในที่สุดเราก็ทำเป็นจริงๆพวกเราทำแล้วเสร็จทุ่นเงินไป 2,000 ล้านบาท แต่ยังไม่วายมีคนไปฟ้อง ป.ป.ช.และศาลปกครองจนได้ ซึ่งในที่สุดพวกเราก็เป็นฝ่ายถูก แต่ก็ไม่ได้ทำเพราะเหตุว่าโดนยึดอำนาจ (ดื้อๆ) เสียก่อน

ท่านนายกฯขอรับ ท่านรู้ไหมว่า วันนี้น้ำหลากใหญ่จลาจลไปหมด ตั้งแต่ปทุมธานี นนทบุรี จ.กรุงเทพฯ และจังหวัดธนบุรี น้ำหลากสูงกว่าแต่ละวันก่อนหน้านี้ และอีกสองวันก็จะยิ่งท่วมสูงไปกว่านี้อีก 20-30 เซนติเมตร (รู้ไหมครับผม) บ้านผมหน้าบ้านท่วมหมดแล้ว (มองภาพ) พรุ่งนี้ยังไม่รู้จะท่วมหมดบ้านหรือไม่ ขอเรียนว่า เวลาน้ำหลากน่ะน้ำจะมาเร็วไหลเข้าง่ายสุดๆ แต่เวลาคัดออกนั้นยากมากมายและจำต้องใช้เวลาเป็นต้นตย์เลย นี่เบี้ยบำนาญผมสิบเดือนยังไม่รู้จะเพียงพอค่าดูดน้ำไหม
หลานผมถามคำถามว่า ปู่เพราะอะไรน้ำหลากอีกแล้ว ถ้าเกิดท่วมเยอะแยะพวกเราจะไปอยู่ที่แห่งไหน อยู่ชั้นสองหรือไม่ ผมฟังแล้วอายเหลือเกิน ถามตนเองว่าเพราะอะไรพวกเราถึงไม่อาจจะคุ้มครองป้องกันและให้อนาคตป้อมปราการคงจะกับเขาได้ เพราะอะไรในชีวิตของพวกเราก็เลยไม่อาจจะสร้างอะไรไว้ให้กับคนรุ่นใหม่ได้ พวกเราจำเป็นต้องปลดปล่อยให้เขาพบเจอโชคชะตาเองแบบงั้นหรือ

ผมเรียกหลานสองคนมาถ่ายภาพกับเอกสาร (มองภาพ) แนวคิดเพื่อออกแบบก่อสร้างระบบการจัดการจัดแจงทรัพยากรน้ำอย่างยั่งยืนและเป็นระบบ แก้ไขอุทกภัยของประเทศไทย แล้วบอกพวกเขาว่า ปู่มอบให้นะ ต่อไปหนูจำต้องทำให้สำเร็จให้ได้ ปู่คงจะหมดโอกาสแล้ว หลานผู้ชายชื่อ “ปิ่นปักผมประสพ” เพราะเหตุว่ากำเนิดปีที่ปู่ด้อยกว่านายกฯ คนหญิงเป็นหลานเล็กที่สุดชื่อ “ปิ่นปักผมหฤทัย” ซึ่งหมายความว่า รักและหวังดีดังดวงใจ ท่านนายกฯหวังดีอนาคตของคนรุ่นหลังคนรุ่นใหม่อย่างไรบ้างครับผม