เป็นความสูญเสียที่ยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง กับอุบัติเหตุช็อกโลก! ที่พรากชีวิตของ “เจ้าสัว คิงเพาเวอร์” วิชัย ศรีวัฒนประภา ไปอย่างไม่มีทางกลับ

คุณวิชัย สร้างคุณความดีไว้จำนวนมากอย่างมากให้กับสังคมไทย โดยเฉพาะ “วงการกีฬา” ที่เจ้าตัวไปสร้างชื่อระดับโลก ด้วยการเป็นเจ้าของสโมสรบอล เลสเตอร์ สิตี้ บนเกาะอังกฤษ

เขาใช้เวลาเพียง 6 ปีแค่นั้น สร้างสิ่งที่ (มากกว่า) ไม่น่าเชื่อ ในการพาทีม “สุนัขจิ้งจอกประเทศไทย” คว้าชัยชนะพรีเมียร์ลีกเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ได้อย่างน่าประหลาดที่สุด
ผมมิได้รู้จักเจ้าสัววิชัยเป็นการส่วนตัว แต่รู้สึกชื่นชมท่านที่เป็น “คนมั่งมีใหญ่ใจดี” ซึ่งรู้จักทดแทนคุณแผ่นดินภูมิลำเนาในทุกแบบ เท่าที่สมรรถนะของตนเองพึงจะทำได้

ขณะที่คุณวิชัยไปซื้อทีมเลสเตอร์ใหม่ๆบอกตามจริงว่าผมรู้สึกเฉยๆมิได้ยินดียินร้ายอะไรด้วย เพราะมองเพียงว่าเป็น “ของเล่นคนรวย” ที่มิได้มีสาระ กับประเทศชาติสักเท่าใดนัก

โดยเฉพาะกับวงการ “บอลไทย” ที่ยังมองไม่ออกว่า จะได้คุณูคุณประโยชน์ที่ที่ไหน

จนถึงทีม “สุนัขจิ้งจอกประเทศไทย” ผงาดเป็นแชมป์ลีกเมืองผู้ดี กระทั่งทำให้ผู้คนทั่วโลกต้องหันมาจุดโฟกัสที่ “ชาวไทย” จากที่ฝรั่งตาน้ำข้าวเคยลบหลู่ดูหมิ่นเรา แปลงมาเป็นค้อมคารวะด้วยใจจริง “สารภาพ”
ซึ่งต่อมา คุณวิชัยก็เริ่มผุดโครงงาน “ฟ็อกซ์ ฮันท์” เพื่อคัดเด็กไทย ให้ไปฝึกหัดวิทยายุทธ์ลูกหนังระยะยาวผ่านปีที่อังกฤษ กันอย่างเป็นการเป็นงาน นั่นแหละ ผมถึงได้เริ่มเข้าใจถึงกลยุทธ์อันลุ่มลึก ของท่านประธานวิชัย ที่อยากได้สร้างฐานให้นักเตะไทย ได้มีวิถีทางไปค้าลำแข้งในยุโรป

ต้องพูดว่า ในอังกฤษบางทีก็อาจจะยังเป็นเรื่อง ที่ยากเย็นแสนเข็ญสำหรับนักฟุตบอลชาติเรา โดยเหตุนั้นเจ้าสัวคิงเพาเวอร์ ก็เลยเริ่มหาฐานใหม่ที่ลีกเบลเยียม ด้วยการเข้าเข้ายึดครองทีมโอเอช ลูเวิน

และเป็น “เจ้าโคนง” กวินทร์ ธรรมสัจจานันท์ ยอดนายทวาร “มือ 1” ทีมชาติไทย ที่ได้รับจังหวะให้ไปค้าถุงมือเป็นรายแรก
ซึ่งต่อไปก็เชื่อว่า จะมีลำแข้งไทยรายอื่นๆได้ไปวาดลวดลายในโลกกว้าง ผ่านวิถีทางนี้กันอีก เพราะตัวท่านเอง อยากจะมองเห็นนักฟุตบอลไทย ได้ไปค้าลำแข้งที่ยุโรปกันเป็นจำนวนมาก

แบบเดียวกับที่นักเตะญี่ปุ่น เกาหลี ได้ทำให้มองกันมาแล้ว
โดยปลายทางแห่งฝัน ของบิ๊กบอสอาณาจักรคิง เพาเวอร์ ก็อาจจะเหมือนชาวไทยทั้งประเทศ ป้อมปราการดวงใจว่ายิ่งมีลำแข้งไทย ไปเล่นอยู่ในลีกที่รุ่งเรืองแล้วมากเท่าไหร่

จังหวะที่ “ทีมชาติไทยจะไปบอลโลก” ก็ย่อมมีมากเพิ่มขึ้นแค่นั้น

โชคร้ายอย่างมากครับ คุณวิชัยลงทุนเพาะกล้ากับบอลไทยไว้แล้ว แต่ไม่มีจังหวะได้มองเห็นดอกผลของมัน

ตั้งแต่นี้ต่อไป ก็อาจจะเป็นหน้าที่ของทายาทอย่าง “คุณอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา” ที่ต้องตกทอดจิตวิญญาณ และก็ความตั้งใจของผู้เป็นพ่อให้สมบูรณ์แบบต่อไป…
R.I.P. ด้วยหัวใจ…ครับเจ้าสัว.
ผมเขียนคอลัมน์ “ตะลุยบอลโลก” ชิ้นนี้ พิมพ์ลงในหน้าข่าวกราวเกรียวกีฬา หนังสือพิมพ์ไทยเมือง เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม 2561 หรือเมื่อแทบ 3 ปีที่แล้ว
เพื่อร่วมไว้อาลัย ต่อการจากไปของเจ้าสัว วิชัย ศรีวัฒนประภา ประธานสโมสรอันเป็นที่รักของสาวก “สุนัขจิ้งจอกประเทศไทย” เลสเตอร์ สิตี้

และก็เป็นอย่างยิ่งดวงใจให้ “คุณอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา” คนที่จะตกทอดจิตวิญญาณ ของอาณาจักรคิง เพาเวอร์ ที่พ่อได้สร้างไว้ให้ดำรงอยู่ชั่วกัปชั่วกัลป์

ภาพของ “คุณต๊อบ” ที่ยกถ้วยแชมป์เอฟเอคัพ ในสนามเวมบลีย์ เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ด้วยประกายตาระยิบระยับ

จับจ้องไปบนอรรธจันทร์ ที่มีรูปขนาดยักษ์ของป๋าวิชัยเพ่งมองอยู่
เป็นโมเมนต์ชอบใจ.. ที่ไม่ได้อยากคำพรรณนา

ใดๆกับการบรรลุเป้าหมายอันยิ่งใหญ่ ของทีมบอลอาชีพในอังกฤษ ที่มีเจ้าของเป็นชาวไทย

แต่สามารถทำให้ฝรั่งมังค่า ต้องยอมชูหัวใจให้โดยอาการนิ่ง
ถึงปัจจุบันนี้ขอแปลงจาก R.I.P. เป็น Congratulations !!
ที่มอบให้ทายาทชายหนุ่มเชื้อสาย “ศรีวัฒนประภา”
ด้วยจิตคารวะ..อย่างแท้จริง.